| ഇരുണ്ട് നില്ക്കുന്ന ആകാശത്തില് ഏഴു വര്ണ്ണങ്ങള് വിരിയിച്ച്. വരണ്ട മണ്ണില് നിന്നും പുതു മണമുയര്ത്താന് വെയിലിന്റെ ചൂടില് തളര്ന്ന്- മണ്ണില് ചേര്ന്നുറങ്ങുന്ന ചെടികളെ ഉണര്ത്താന്. ഇവളാണു എന്റെ ഒരേ ഒരു പ്രെണയിനി കണ്ണില് കണ്ണില് നോക്കിയിരുന്നു- പരസ്പരം പറയാത്ത കഥകളില്ല- പടാത്ത ഗാനങ്ങളില്ല. അവളുടെ തണുത്ത കൈകളാല് എന്നെ തൊടാന് നോക്കും ഞാന് ഒഴിഞ്ഞു മാറിയാല് അവള് നനഞ്ഞ മുടി വീശി വെള്ളം തെറിപ്പിക്കും മറ്റുചിലപ്പോള് അവള്ക്കായി നിന്നു കൊടുക്കും അപ്പോള് അവള് ഒരു കുഞ്ഞിനെയെന്നപോലെ- എന്നെ ഉമ്മകള് കൊണ്ട് മൂടും എന്നും അവള് എനിക്കു കൂട്ടായിരുന്നു എന്റെ ദുഖത്തിലും സന്തോഷത്തിലും ചിലപ്പോള് എന്റെ കൂടെ പൊട്ടിക്കരയും- ചിലപ്പോള് പൊട്ടിച്ചിരിക്കും രാത്രികളില് താരാട്ടു പാട്ടുമായി കൂട്ടിരിക്കും അവളില് പലരും ഒഴിക്കിവിട്ട- കടലാസു വഞ്ചികളുടെ കഥ പറയും ഇപ്പോള് അവള് എന്നില് നിന്നും- വളരെ അകലെയാണു ഒരു പക്ഷെ എന്നെ അന്വെഷിക്കുന്നുണ്ടാകും പുതിയ കഥ പറയുവാന്- പ്രണയമഴയില് എന്നെ നനയ്ക്കാന് കേള്ക്കുന്നുണ്ടാവുമൊ? ഈ മരുഭൂവില് നിന്നുള്ള തേങ്ങല് ഒരു പക്ഷെ അവളും കരയുകയായിരിക്കും എനിക്കു വേണ്ടി പെയ്യുകയായിരിക്കും മുടി അഴിച്ചിട്ട് ചിലങ്കകള് കെട്ടി- ആടി തിമിര്ക്കുകയാവും എന്റെ കാല്പ്പാടുകള് തേടി- കുതിച്ചൊഴുകുകയാവും ഞാന് വെരും നിന്നില് അലിയാന്- നിന്നെ പുണരാന്...നിന്നെ മാത്രം... |
www.keralites.net |
__._,_.___
No comments:
Post a Comment